خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز لطفت یک نظر در حال ما کنز وصلت درد دوری را دوا کن
۲
جفا تا کی کنی بر من نگارابه رغم دشمنان روزی وفا کن
۳
بیا بنشین زمانی بر دو چشممبه جان تو که ترک ماجرا کن
۴
از آن لعل لب شیرین چون قندامید ناامیدی را روا کن
صفحهٔ ۱ از ۲