خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرفتم عشق روی تو ز سر بازهمی‌پرسم ز کوی تو خبر باز
۲
چه گر عشق تو دریایی است آتشفکندم خویشِتن را در خطر باز
۳
دواسبه راه رندان برگرفتمبه کار خود درافتادم ز خر باز
۴
فتادم در میان دُردنوشاننهادم زهد و قرایی به در باز
صفحهٔ ۱ از ۳