خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به کی این در زنم در باز کنبا وصالت یک دمم دمساز کن
۲
یک زمان بنوازم ای جان از وصالبعد ازین چندانکه خواهی ناز کن
۳
چون ببست او راه وصلش را به ماای دل مسکین ز او خو باز کن
۴
گرچه چون دف هر دمم دستی زنیچنگ جانم را دمی درساز کن
صفحهٔ ۱ از ۲