خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برآ به بام و رُخت همچو شمع خاور کنز آفتاب رخت عالمی منوّر کن
۲
ز حلقهٔ دهنت چرخ حلقه در گوشستبیا به لطف و فصاحت جهان مسخّر کن
۳
شبی به کلبه احزان ما درآی از لطفدماغ جان من از لطف خود معنبر کن
۴
تو شمع مجلس انسی به عنبر آکندهز وصل خویش شبستان ما معطّر کن
صفحهٔ ۱ از ۲