خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سرو سهی قد به سوی ما گذری کنبر حال دل سوختگانت نظری کن
۲
ای باد صبا ما ز غمت بی خبرانیماز حال دل بی خبرانش خبری کن
۳
ای آه غم آلوده که در سینهٔ ماییاندر دل سنگین نگارم اثری کن
۴
ای غم تو به ویرانهٔ این دل چه نشستیآتشکده گشته‌ست از آنجا سفری کن
صفحهٔ ۱ از ۲