خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قد تو سرو ناز من هجر تو جان گداز منبر رخ چون مهت ببین ای دل و جان نیاز من
۲
کعبه رویت ای صنم قبله جان من بودزان سبب ای دو دیده‌ام هست درو نماز من
۳
ناز مکن تو بیش ازین بر من خسته رحم کنگرچه به بوستان بود قدّ تو سرو ناز من
۴
چند کنی چو خاکمان پست و به باد بردهیچند ز ما تو سرکشی ای بت سرفراز من
صفحهٔ ۱ از ۲