خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به قد چون سرو نازی صد هزاران آفریندر سرابستان جان سروی نروید اینچنین
۲
با وجود آنکه بر ما نیستت میلی چناندر سر کار تو کردم ای صنم دنیا و دین
۳
من ز عشقت هیچ می‌دانی چه دارم در جهاندیدهٔ پر خون ز هجران و دلی دارم حزین
۴
ای سهی سرو گل اندامم به نام ایزد ز مادل ربودن نیک می‌دانی هزاران آفرین
صفحهٔ ۱ از ۳