خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر کشم بار کسی هم بار توور خورم خاری هم از گلزار تو
۲
گر تو را از من فراغت حاصلستچون فراغت باشدم از کار تو
۳
یک نظر از لطف گر بر ما کنیسر چه باشد جان کنم ایثار تو
۴
دست بوسم زود و در پایت فتمهمچو دامن کوری اغیار تو
صفحهٔ ۱ از ۳