خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارینا دل پر دردم از توسرشک سرخ و روی زردم از تو
۲
مرا خون دل اندر دامن جانبود ای نور دیده هر دم از تو
۳
ز حد بگذشت در دم تا تو دانیکه تسکینی بود بر دردم از تو
۴
ندارم بی تو خواب و خورد یارابیا چون هست خواب و خَوردم از تو
صفحهٔ ۱ از ۲