خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دیدهٔ بخت جهان در آرزوی روی تووی قبلهٔ جان جهان طاق خم ابروی تو
۲
ای نور چشم من صبا آورد بویت سوی ماعمریست تا جان می‌دهد مسکین دلم بر بوی تو
۳
تا چند چوگان جفا جانا زنی بر جان مادانی که من سرگشته‌ام مانند گو در کوی تو
۴
ای سر و سیم اندام ما زنهار از ما سر مکشتا بنگرم در قامتت ای دیدهٔ ما سوی تو
صفحهٔ ۱ از ۲