خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سواد دیده‌ام روی چو ماهدل گرفته در سر زلفت پناه
۲
با رخ چون ماه و قد همچو سرووز دو ابروی کج و چشم سیاه
۳
با قد چون یاسمین و لعل لبیک جهت کردم بدان زلف دوتاه
۴
این همه مکر و فسون کرد او به چشمتا به افسونم ببرد آخر ز راه
صفحهٔ ۱ از ۳