خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذره‌ای دوستی آن دمسازبهتر از صد هزار ساله نماز
۲
ذره‌ای دوستی بتافت از غیبآسمان را فکند در تک و تاز
۳
باز خورشید را که سلطانی استذره‌ای عشق می‌دهد پرواز
۴
عشق اگر نیستی سر مویینه حقیقت بیافتی نه مجاز
صفحهٔ ۱ از ۴