خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگران خم ابروی توام پیوستهدیده جان به جمال رخ تو دربسته
۲
کام کس زین لب لعل شکرینت ندهیدل خلقی به چه در زلف خودی وابسته
۳
هوش و گوش و دل و جانم همگی سوی تو شدکمر چاکریت از دل و جانم بسته
۴
یارب آن روز چه روزی بود آن دم چه دمیکه به وصل تو رسم وز غم هجران رسته
صفحهٔ ۱ از ۳