خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماهتابی هست و ابرش دست پیرامن زدهدر فراقش دست دل هر کس به پیراهن زده
۲
گر نمی‌تابد مه رویش به ما تدبیر چیست؟آتش دل شعله‌های هجر در خرمن زده
۳
گر چه طوفان فراق دوست کاری مشکل استامّت نوح پیمبر دست بر دامن زده
۴
نرم می‌گردد به آتش آهن ای دلبر مگرآتش آن دل همانا سنگ بر آهن زده
صفحهٔ ۱ از ۲