خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ما جهان و جان را بر باد عشق دادهوز دیده در فراقت صد جوی خون گشاده
۲
مهر تو در دل ما تا هست روح باقیستبا عشق چون بزادی مادر مرا بزاده
۳
عشق تو شهسواریست بر بادپای چون برقبا او چه گونه کوشد مسکین دلی پیاده
۴
گویی مرا ملولی ای جان و دل چه گویمناخوش دلم ز هجران تو سرخوشی ز باده
صفحهٔ ۱ از ۲