خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سلاطین جهان پیش رخت بنده شدهوز دم عیسویت جان جهان زنده شده
۲
از حیای سر زلف تو بنفشه در باغپیش خاک کف پای تو سرافکنده شده
۳
هر سحرگاه به پروانه ماهِ رخ توشمع خورشید جهانتاب فروزنده شده
۴
به هوای سر زلف تو دل خلق جهانرفته بر باد و پریشان و پراکنده شده
صفحهٔ ۱ از ۲