خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به بوی زلف خودم دلبرا به باد مدهوفا و عهد من خسته را ز یاد مده
۲
نصیحتی بشنو از من ضعیف ای دلتو خود به دست حریفان حورزاد مده
۳
اگرچه نیست تو را اختیار مرد و زنیزمام مصلحت خود به اوستاد مده
۴
مرا که آرزوی روی دوست امروزستامید وعده وصلم به بامداد مده
صفحهٔ ۱ از ۲