خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه از این روزگار گردیدهآه از این کار ناپسندیده
۲
جان رسیدم به لب بگو چه کنماز جفای تو ای دل و دیده
۳
از جفاهای چرخ بی قانونخون فشانیم دایم از دیده
۴
ای بسا خار کز غمت خوردیمیک گل از باغ وصل ناچیده
صفحهٔ ۱ از ۲