خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خیال رخ تو در دیدهمه ز روی تو نور دزدیده
۲
ای سهی سرو ما دمی بخرامتا کنم مسکن تو در دیده
۳
دلم از جان شده‌ست بندهٔ توآن رخ دلفریب تا دیده
۴
تا به کی در فراق جان بدهدآن دل مستمند غم دیده
صفحهٔ ۱ از ۳