خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مثل چشم مستت چشم فلک ندیدهنقش خیال رویت بر لوح جان کشیده
۲
دل ز اشتیاق وصلت از جان ملول گشتهجان در هوای لعلت از غم به لب رسیده
۳
صدبار خار هجرت در پای دل شکستهوز بوستان وصلت هرگز گلی نچیده
۴
کس چون تو دلربایی بی رحم پادشاییفارغ ز هر گدایی نه دیده نه شنیده
صفحهٔ ۱ از ۳