خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتم که میارید ز بازار بنفشهتا خود بچند از لب جوبار بنفشه
۲
گفتم [که] ز جوبار و ز بازار نشایدآرند مگر از خط دلدار بنفشه
۳
چون دید به گرد رخ او خط دلاویزاز شرم خطت گشت نگونسار بنفشه
۴
از بوی سر زلف شکن بر شکن دوستدر خواب شده نرگس و بیدار بنفشه
صفحهٔ ۱ از ۳