خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا چه کرده‌ایم که از ما بریده‌ایبر دست هجر پرده صبرم دریده‌ای
۲
گر صد ستم کنی تو بدین دل که همچناندر دل به پیش اهل نظر نور دیده‌ای
۳
مقصود خاطر من مسکین رضای تستآری چه غم تو را که به مقصد رسیده‌ای
۴
ما خاک آن رهیم که بر وی نهی تو پایگرچه تو سر ز کبر به گردون کشیده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲