خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه کردم تا ز من دل برگرفتیبه جایم دیگری دلبر گرفتی
۲
چه دیدی از من ای دلدار آخرکه رفتی همدمی دیگر گرفتی
۳
چرا ای نور چشم از خون دیدهرخ چون لاله‌ام در زر گرفتی
۴
جفا کردی و آنگه بی وفایینگارینا دگر با سر گرفتی
صفحهٔ ۱ از ۲