خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم به لطف عام تو چشم عنایتیبنگر به حال زارم و فرما رعایتی
۲
عمریست تا دو چشم امیدم به راه توستتا بشنوی به گوش خود از من حکایتی
۳
درد فراق را چه دهم شرح در غمت؟گویی که از عذاب جحیمست آیتی
۴
گویند دل به دل رود ای دوست چون بریمآخر نکرد در دل سختت سرایتی
صفحهٔ ۱ از ۳