خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز کوی دوست آمد شاد بادیولی از ما نکرد او باز یادی
۲
نگشتم شادمان از وصل و هر دممرا بر دل ز غم باری نهادی
۳
به شاگردی وصلش جان بدادمندیدم زین صفت من اوستادی
۴
از ایامم چو جز غم نیست روزیمرا خود کاشکی مادر نزادی
صفحهٔ ۱ از ۲