خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به حکم آنکه مرا نیست در جهان یاریز خویشتن بترم نیست در نظر باری
۲
مرا نه دل نه دلارام و نه رفیق و نه یارغمم بسیست ولی نیست هیچ غمخواری
۳
ز یار هست بسی بر دل ضعیفم بارولی نمی‌دهدم یار بر درش باری
۴
به دوستی دل ما برد و قصد جانم کردخدای را که، که دیده‌ست ازین ستمکاری
صفحهٔ ۱ از ۳