خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگو تا کی دلم را تنگ داریجهانی را تو با نیرنگ داری
۲
نداری رحمتی بر حال زارمدلی بس سخت همچون سنگ داری
۳
مرا صلحست با روی تو جاناچرا دایم تو با ما جنگ داری
۴
نگارینا چرا در عشقبازیز نام عاشقانت ننگ داری
صفحهٔ ۱ از ۳