خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارینا ز نامم ننگ داریبه خون جان مرا آهنگ داری
۲
نبخشی بر من رنجور مهجورچرا آخر دلی چون سنگ داری
۳
مرا با تو سر صلحست باریاگر با ما تو رای جنگ داری
۴
دلم بردی و در خونش فکندیبه دستان صد چنین نیرنگ داری
صفحهٔ ۱ از ۳