خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دردی دل گرفتارست باریکه درمان نیستش جز وصل یاری
۲
طبیبانم دوا گفتند از آن لبکه هست او نازنینی گلعذاری
۳
مگر درد دلم زان لب شود خوشکه گل با شکّرش بودهست کاری
۴
مسلمانان چه تدبیرم که نگرفتدو دست بخت من یک شب نگاری
صفحهٔ ۱ از ۳