خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حاش‌لله که مرا جز تو بوَد دلدارییا دلم غیر غم عشق گزیند یاری
۲
غم حال من بی دل بخور امروز که نیستبه جهانم بجز از عشق رخت غمخواری
۳
زارم از عشق رخ خوب تو دریاب مرامکن آزرده خدا را به جفا بازاری
۴
گفتمش قصد دل و دین من آخر چه سببکرده ای، ای دل و دینم تو بگو گفت آری
صفحهٔ ۱ از ۲