خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه شود گر فکند بر من مسکین نظرییا بپرسد ز دل سوخته خرمن خبری
۲
روز من تیره شد از جور فراقت صنماشب هجر تو همانا که ندارد سحری
۳
گر توانی که بجویی دلم امروز بجویورنه بسیار بجویی و نیابی اثری
۴
به قیامت ز لحد نعره زنان برخیزمچو سر خاک من ای دوست گذاری گذری
صفحهٔ ۱ از ۲