خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه باشد ار به من خسته دل کنی نظریو یا بپرسی از حال زار من خبری
۲
چو خاک بر سر راهت فتاده‌ام چه عجباگر تو بر سر خاک رهی کنی گذری
۳
مرا تو مردمک دیده‌ای و در غم عشقبه روی آب فکندیم با تو ما سپری
۴
شرار آه من از چرخ نیلگون بگذشتنمی‌کند به دل همچو آهنت اثری
صفحهٔ ۱ از ۲