خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا تو با من مسکین چرا نمی‌سازیمگر به خون من مستمند می‌نازی
۲
ایا نسیم صبا گر به دوست برگذریسلام من برسانی که محرم رازی
۳
بگو چه کم شود ای ماه مهربان نفسیاگر تو با من آشفته حال درسازی
۴
تو آفتابی و من ذرّه ای ز خاک درتچه باشد ار به سر خاک سایه اندازی
صفحهٔ ۱ از ۳