خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر شود شب وصلت مرا شبی روزیبه اوج چرخ فلک سرکشم به پیروزی
۲
سنان غمزه مزن بیش ازین به جان و دلمکه چشم مست تو مشهور شد به دلدوزی
۳
چراغ وصل تو جانا که شمع مجلس ماستببرد دل ز من خسته در دل افروزی
۴
به شمع گفتم پروانه ضعیف منممراست سوختن عادت تو از چه می سوزی
صفحهٔ ۱ از ۳