خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دیده‌ام نیامد جز روی تو خیالیجز قامتش نیامد در چشم ما نهالی
۲
هجران به جانم آورد بر حال من ببخشایجانم به طاقت آمد در حسرت وصالی
۳
در حسرتم که روزی در خاک پات غلطمای آب زندگانی گر افتدت مجالی
۴
چون چنگم ار نوازی از وصل خویش یک شبیابند دشمنانت چون عود گوشمالی
صفحهٔ ۱ از ۳