خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا خود نباشد به عالم دلیکزو باشدم یک زمان حاصلی
۲
بسی در سرابوستان گل بُوَدولی همچو من کی بوَد بلبلی
۳
دل آزاری خلق ازین پس مجویبه دست آر اگر می توانی دلی
۴
تو آن بلبل شوخ دیده ببینکه چون می‌رباید ز بستان گلی
صفحهٔ ۱ از ۲