خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتا تا کی کنی این سرگرانیچرا با ما چنین نامهربانی
۲
زدم در دامن لطف تو دستیچو گرد از دامنم تا کی فشانی
۳
درون خستگان هجر مخراشبه تیغ زجر جانا تا توانی
۴
مرا بر دل غم عشقت قضا بودکه گرداند قضای آسمانی
صفحهٔ ۱ از ۳