خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرخ کی گردد به کام ما دمیتا زداید از دل تنگم غمی
۲
تا نهد بر جان مجروحم ز لطفاز شب وصل نگارم مرهمی
۳
باشدم هر دم غمی بر دل ز هجرچون کنم در غم ندارم همدمی
۴
جان بدادم از غم عشقت کنونای مسیحای زمان دردم دمی
صفحهٔ ۱ از ۳