خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو مرا دردی و تو درمانینور چشمی و راحت جانی
۲
من ندارم بجز تو در عالمهیچکس جان من تو می‌دانی
۳
جان به پای تو کردم از سر شوقتا به کی دست بر من افشانی
۴
تا دو دیده به زلف تو بستمنشدم خالی از پریشانی
صفحهٔ ۱ از ۴