خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی که نیست به درد فراقت ارزانیروا مدار کز آن پس خورد پشیمانی
۲
من شکسته جفای تو نیک می‌دانمولی تو مهر و وفای مرا نمی‌دانی
۳
مراست درد دلی ای نگار در غم تواگر تو نیک بدانی در آن فرو مانی
۴
نکرد هیچ طبیبم دوا به غیر وصالبیا که درد دلم را بتا تو درمانی
صفحهٔ ۱ از ۳