خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا تو حال دل تنگ ما نکو دانیبه گوش یار رسان حال ما چو بتوانی
۲
چو چشم سرخوش تو ناتوان و بیمارمدمی تو نام من خسته بر زبان رانی؟
۳
ز جان و دل شده‌ام بنده‌ات بدار مراکسی ز خود نرمانید بندهٔ جانی
۴
دلم به درد فراق تو سخت رنجوستبیا که درد دل خسته را تو درمانی
صفحهٔ ۱ از ۲