خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به کی جانا دلم پر خون کنیوز میان دیده‌ام بیرون کنی
۲
تا کی از بار فراقت دلبراپشت امّید مرا چون نون کنی
۳
تا کی از هجر خود ای لیلی عهددر غم عشق خودم مجنون کنی
۴
در فراق روی خوبت تا به چندجویبار دیده‌ام جیحون کنی
صفحهٔ ۱ از ۲