خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبرا با من جفا تا کی کنیبگذرد کار جهان تا هی کنی
۲
گر بخوانی دفتر غمهای مننامهٔ جور و جفا را طی کنی
۳
ای دل سرگشته بر باد هواستهرچه از راه وفا با وی کنی
۴
گر بود عیشم به خوبی چون بهاراز بلاجویی بهارم دی کنی
صفحهٔ ۱ از ۲