خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشش رنگ و خوشش روی و خوشش بویخوشش عارض خوشش زلف و خوشش موی
۲
خوشش آن جعد مشکین بر بناگوشخوشش قامت خوشش چشم و خوش ابروی
۳
خوشش آن لفظ و گفتار چو شکرخوشش لعل لب شیرین دلجوی
۴
خوشش قند و خوشش قد چو شمشادخوشش بر قامت رعنا دو گیسوی
صفحهٔ ۱ از ۲