خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر صد هزار ازین غم و دردم رسد به رویدانی که از در تو نگردم به گفت و گوی
۲
پشتم به هرکه عالم و رویم به روی تستآیا بود که باز نشینیم روبه روی
۳
ای باد اگر به جانب آن ماه بگذریاز مهر من به حضرت او ذرّه ای بگوی
۴
گر آنچه در فراق تو بر ما همی رودوآنگه ز دست جور رقیبان تندخوی
صفحهٔ ۱ از ۳