خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۴۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم شکسته چو زلف بتان یغمایینمی کنند جهان را به وصل دارایی
۲
بتان گل رخ مه روی لیک بدمهرندبه سان ماه همه شب روند و هر جایی
۳
چو سرو بر لب جویند رُسته در دل ماکه دید سرو خدا را بدین دلارایی
۴
صبا بجز تو ندارم کسی [که] راز دلمبه گوش یار رساند تو چون توانایی
صفحهٔ ۱ از ۲