خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۴۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که با تو نداریم دست بالاییچرا به خون دل من دو دست آلایی
۲
دلم ز دست فراق تو خون شود آنگهبگو چرا تو به زجرم ز دیده پالایی
۳
گذر به جانب ما کن چرا که از تو سزدنظر به ما که تو سرو بلند بالایی
۴
ز بوی زلف تو بگریخت آهوی ختنیبه چشم شوخ تو داده‌ست رسم شهلایی
صفحهٔ ۱ از ۲