خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بربود از من دل دلرباییجز وصل او نیست دل را دوایی
۲
درد دل من از جور یارستسر بکنَد هم روزی ز جایی
۳
دیدم رخش را دانم که روزیاز دیده آید بر من بلایی
۴
تشبیه کردم گل را به رویشدیدم ندارد چندان بقایی
صفحهٔ ۱ از ۲