خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۴۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مائیم و سر کوی تو جانا و گداییزان روی که درد دل ما را تو دوایی
۲
جانی و جهان ای بت منظور خدا رازین بیش مکن از من دلخسته جدایی
۳
با این همه خوبی و لطافت که تو داریعیبت همه اینست که بی مهر و وفایی
۴
هرچند که از شدّت ایام زبونمباشد که به فریاد رسد لطف خدایی
صفحهٔ ۱ از ۲