خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا در سر عشق از سر میندیشبده جان و ز جان دیگر میندیش
۲
چو سر در کار و جان در یار بازیخوشی خویش ازین خوشتر میندیش
۳
رسن از زلف جانان ساز جان راوزین فیروزه‌گون چنبر میندیش
۴
چو پروانه گرت پر سوزد آن شمعبه پهلو می‌رو و از پر میندیش
صفحهٔ ۱ از ۵